"Hayvan mı alsam eve?" diye düşündüm. Gerçi hayvanı alabileceğim ev dahi yoktu ortada. Oda vardı. Bekar odası. İsimden farklı bi hava çağrıştırıyor dimi. Bekar Odası ! Girince böyle her yerden çıplak kadın resimleri, şişme karılar, porno cd ler kirli donlar, çoraplar,bira şişeleri falan çıkıcak sanıyosun ama yok. Bildiğin geyik desenli battaniyeli yatağı olan tütün kolonyası kokan halıfleks kaplı oda işte. Bekar odası değil de bi çilek genç odası olsaydı daha afilli olurdu ya, neyse konuya dönücem. "Hayvan" diyorum, "Kedi falan mı alsam acaba? Ayyy cınımmm yaaa şirin ufacık bi kedi... Yerim ben onu".. Yemesi güzel olur da o kedi ben işteyken sağa sola sıçar işer falan. Aç kalır yerdeki halıyı yer, yastığıma oturur falan sıkıntı olur.
iyiki de almamışım.. bakışını sktimin
Mümkün mertebe ben işteyken de yaşamını sürdürebilecek daha statik daha ılıman bi hayvan lazımdı bana. "Balık" dedim içimden. Kalender hayvandır balık, ver yemini gerisini sktir et.Arada gel izle yüzmesini falan. Ruhu ferahlatır,rahatlık ve huzur verir. Gelgelelim sümük donduran bi soğuğu vardır odamın, ve garibim balıklar o tropikal renkli cıvıl cıvıl şeyler soğuk bir Sarıyer akşamında dondurulmuş gıdaya dönebilirler diye düşünürken.... Tam o anda; Pıt! diye bir ses gecenin sükunetini yarıverdi aniden. Duvarda dolaşan akrep yere düşmüştü. "Ananskiiii" dememle yorganın içine saklanmam bir oldu. Tırsmıştım. Fakat o da ne? Maneviyatı bol bir anıma denk geldiği için yaşamını bağışladığım kara akrep de donarak hayatını yitirmiş gibiydi. Gerçi günlerdir hep aynı yerde durmasından anlamalıydım bunu. Akrep dediğin gezer dolaşır rızkını kovalar bizim salak öylece duruyordu duvarda. "Akrep bile öldüyse burada hiç bir canlıyı ölüme sürükleyemem" diyip derin bir of çektim. Canını bağışladığım bilumum kedi,kuş,balık malık ne var ne yoksa o anda hepsinin "Abi sağol valla allahrazı olsun, bişey diyon mu gidiyoruz biz" diyip hayatıma girmeden çıktıklarını hissettim.
R.I.P kara akrep
Bir hikaye daha başlar gibi yapıp başlamamış biter gibi yapıp bitmişti.
